اثر گروهی از پروتئین‌ها بر توان تحرک و زنده‌ ‌مانی اسپرم



یافته‌های یک پژوهش نشان می‌دهد β‐defensin۱ به عنوان پروتئینی با فعالیت ضدمیکروبی می‌تواند قدرت تحرک و زنده‌مانی اسپرم را در محیط آزمایشگاهی حفظ کند.

به گزارش ایسنا، کاهش تحرک اسپرم و به دنبال آن کاهش امکان ظرفیت‌ ‌یابی و واکنش آکروزومی به عنوان یکی از علل متداول ناباروری در مردان شناخته می‌شود. خانواده β‐defensin گروهی از پروتئین‌های ترشحی شناخته شده با فعالیت ضد میکروبی هستند که به روند بلوغ اسپرم در اپیدیدیم کمک می‌کنند، زمانی که اسپرم توان حرکتی خود را به دست می‌آورد، یکی از اعضای این خانواده β‐defensin۱ است که در مایع منی و اسپرم یافت می‌شود.

طی پژوهشی، دکتر نصر اصفهانی، ریحانه خیام‌ ‌عابد، دکتر تولایی و همکارانشان در پژوهشگاه رویان با هدف افزایش قدرت حرکت و زنده مانی، ۵۹ نمونه اسپرم را به مدت ۱، ۲ یا ۳ روز در حضور پنج درصد دی اکسید کربن و در دمای ۳۷ درجه سانتیگراد در معرض β‐defensin۱ قرار دادند. سپس آزمایش‌های نمونه اسپرم مانند غلظت اسپرم، تحرک، زنده‌مانی و شکل ظاهری طبق دستورالعمل‌های بین‌المللی انجام شد.

نتایج این پژوهش که در نشریه بین‌المللی Andrologia به چاپ رسیده است، نشان داد، در نمونه‌های اسپرمی که در معرض β‐defensin۱ بودند به شکل معنی‌ ‌داری میزان زنده‌مانی و تحرک بیشتر از اسپرم‌ ‌هایی بود که در محیط فاقد آن کشت داده شدند.

بر اساس اعلام روابط عمومی پژوهشگاه رویان، یافته‌های این پژوهش نشان داد β‐defensin۱ به عنوان پروتئینی با فعالیت ضد میکروبی می‌تواند قدرت تحرک و زنده‌مانی اسپرم را در محیط آزمایشگاهی حفظ کند.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *