اقتدارگرایی مردم ایران به کدام سمت و سوست؟



بخش ششم نتایج پیمایش ملی سنجش فرهنگ سیاسی مردم ایران حاکی از آن است که اقتدارگرایی ایرانیان نسبتاً کم است.

به گزارش ایسنا، جامعه آماری این پژوهش تمام شهروندان بالای ۱۸ سال کشور (شهری و روستایی) بوده‌اند و تعداد نمونه آماری برابر با ۴۸۹۰ نفر بوده است. در این طرح بیش از ۲۰ شاخص فرهنگ سیاسی مردم ایران مورد سنجش قرار گرفت.

شاخص اقتدارگرایی در این پیمایش با ۸ گویه “۱- بهتر است همیشه به حرف‌های مقامات سیاسی گوش کنیم نه حرف‌های کسانی که از مقامات سیاسی انتقاد می‌کنند”، “۲- باید به بچه‌ها یاد داد همیشه حرف بزرگ‌ترها را بدون چون و چرا گوش کنند”، “۳- باید به دولت اجازه داده شود تا کتاب‌ها، روزنامه‌ها و فیلم‌ها را به صلاحدید خودشان سانسور کنند”، “۴- فقط با زور می‌شود قانون را در این جامعه حاکم کرد”، “۵- برای درست شدن ایران، قانون لازم نیست بلکه مرد مقتدری لازم است که حرفش قانون باشد”، “۶- اکثریت مردم نمی‌توانند درست تصمیم بگیرند، باید کسی باشد که به جای مردم تصمیم بگیرد و کشور را پیش ببرد”، “۷- هرکسی حق دارد دین، سبک زندگی و رفتارهایی داشته باشد که خودش دوست دارد، حتی اگر حکومت یا دیگران نپسندند” و “۸- فرد یا گروهی باید مردم را هدایت کند، مردم خودشان راه درست زندگی کردن را نمی‌دانند” مورد سنجش قرار گرفته، به گونه‌ای که در هر گویه پاسخگو باید ظر خود را بر روی طیف ۵ قسمتی (کاملاً مخالفم، مخالفم، مردد، موافقم و کاملاً موافقم) اعلام می‌کرد.

در هر کدام از گویه‌های فوق اگر کسی با گویه مورد نظر کاملاً مخالف باشد، نمره ۱ یعنی اقتدارگرایی خیلی کم و اگر کسی با گویه مورد نظر کاملاً موافق باشد نمره ۵ یعنی در گروه اقتدارگرایی خیلی زیاد دسته‌بندی شده است (این فرایند برای گویه ۷ معکوس بوده است). در پایان از جمع ۸ گویه مورد نظر شاخص اقتدارگرایی بر روی طیف ۰ تا ۱۰۰ محاسبه شده که هر چه نمره فرد به ۰ نزدیک تر باشد، نشان‌دهنده اقتدارگرایی کم و هر چه به ۱۰۰ نزدیک‌تر باشد نشان‌دهنده اقتدارگرایی زیاد است.

نتایج مربوط به شاخص اقتدارگرایی نشان می‌دهد در مجموع میانگین میزان اقتدارگرایی بر روی طیف ۰ تا ۱۰۰ برابر با ۳۸.۸ بوده است که به طرز محسوسی از نقطه وسط طیف (عدد ۵۰) پایین‌تر است. میانگین این شاخص در پیمایش سال ۱۳۸۴ ایسپا برابر با ۴۲ از ۱۰۰ بوده است.

یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که میزان اقتدارگرایی در بین زنان (۴۰) اندکی بیشتر از مردان (۳۷) است و در بین گروه‌های سنی نیز با افزایش سن میزان اقتدارگرایی بیشتر، می‌شود به طوری که میانگین اقتدارگرایی افراد ۱۸ تا ۲۹ سال برابر با ۳۶ و میزان اقتدارگرایی افراد بالای ۵۰ سال برابر با ۴۴ بوده است. در بین گروه‌های تحصیلی نیز با افزایش تحصیلات به طرز معناداری میزان اقتدارگرایی کمتر می‌شود، به نحوی که افرادی که تحصیلات عالی (کارشناسی ارشد و دکتری) دارند، میانگین اقتدارگرایی‌شان ۲۹ و کسانی که بی‌سواد هستند، میانگین اقتدارگرایی‌شان ۵۲ بوده است.

در یکی از سوالات مربوط به این شاخص، جمله «فقط با زور می‌شود در این جامعه قانون را حاکم کرد» به پاسخگویان ارائه شد که در مجموع ۷۰.۲ درصد مخالف و فقط ۱۲.۸ درصد موافق این جمله بوده‌اند. مابقی نیز یا مردد بوده و یا اظهار نظر نکرده‌اند.

در یکی دیگر از سوالات مربوط به شاخص اقتدارگرایی، میزان موافقت و مخالفت مردم پیرامون این جمله پرسیده شده است: «فرد یا گروهی باید مردم را هدایت کند، مردم خودشان راه درست زندگی کردن را نمی‌دانند» که در مجموع ۵۱.۷ درصد مخالف و ۲۲.۹ درصد موافق این جمله بوده‌اند. مابقی نیز یا مردد بوده و یا اظهار نظر نکرده‌اند.

بر اساس اعلام روابط عمومی ایسپا، موج دوم پیمایش ملی فرهنگ سیاسی مردم ایران به همت مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) و با مشارکت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری، معاونت فرهنگی جهاد دانشگاهی، پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و معاونت امور زنان و خانواده نهاد ریاست جمهوری در اردیبهشت ماه امسال انجام شد.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *