تعارض سازمانی، دانشگاهیان را افسرده می‌کند



بنا بر یافته‌های یک مطالعه علمی پژوهشی که توسط محققان کشورمان انجام شده است، وجود تعارضات سازمانی در دانشگاه‌ها، می‌تواند به افسردگی اعضای هیئت‌علمی منجر شده و این نهاد مهم را با گره‌هایی در این خصوص مواجه کند.

به گزارش ایسنا، اعضای هیئت­ علمی دانشگاه‌­ها، از اساسی‌­ترین مؤلفه‌­ها در خدمات آموزشی پژوهشی کشورها بوده و الگوهای علمی برای دانشجویان هستند و لذا پیشرفت علمی هر کشوری تا حد زیادی بدان‌­ها وابسته است. با توجه به این امر، در محیطی که استادان دانشگاهی‌اش افسرده باشند، دانشجویان و نهایتاً جوامع نیز می‌­توانند افسرده شوند. بنابراین، توجه به‌سلامت عمومی این افراد، امری ضروری است. چراکه کاهش سلامت عمومی، باعث افزایش فرسودگی شغلی و درنتیجه کاهش عملکرد سازمانی می‌­شود.

افسردگی، اختلال مهمی است که سلامت روانی فرد را به مخاطره می­‌اندازد و منحصر به گروه سنی خاصی نیز نیست. شیوع افسردگی به‌­گونه‌­ای است که تقریباً 6 درصد از افراد، دست­ کم یک­بار در طول عمر خود بدان مبتلا می­‌شوند. از سوی دیگر، یکی از عوامل مهم که بر سلامت عمومی و ایجاد افسردگی شغلی تأثیر می‌­گذارد، تعارض است. به اعتقاد متخصصین، تعارض، جزء اجتناب‌­ناپذیر و لاینفک از زندگی سازمانی قلمداد می­‌شود که معمولاً به علت ویژگی­های سازمانی پدید می‌­آید. تعارض، فرایند ادراک یا احساس هرگونه ناسازگاری در درون یا بین افراد، گروه‌­ها یا سازمان‌­هاست که به رفتار پنهان یا آشکار متعارض در دو طرف می‌­انجامد.

ازآنجاکه تعارض سازمانی می‌­تواند تأثیر بسزایی بر سلامت عمومی و میزان افسردگی کارکنان داشته باشد، محققانی از کشورمان در فعالیتی پژوهشی، سعی کرده‌اند تا ارتباط بین تعارض سازمانی با افسردگی اعضای هیئت ­علمی دانشگاه‌ها را ارزیابی و بررسی کنند.

در این تحقیق که توسط پژوهشگرانی از دانشگاه علوم پزشکی همدان انجام‌ شده، 244 نفر از اعضای هیئت ­علمی علوم پایه 7 دانشکده تابعه همین دانشگاه شامل دانشکده پزشکی، دانشکده بهداشت، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشکده دندانپزشکی، دانشکده داروسازی، دانشکده پیراپزشکی و دانشکده توان‌بخشی مشارکت داشته‌اند.

نتایج بررسی‌های این تحقیق نشان می‌دهد که ارتباط مثبت و معنی‌­داری بین افسردگی و تعارض سازمانی در قشر هیئت‌ علمی موردسنجش، وجود داشته است. به‌بیان‌دیگر، وجود تعارض سازمانی در اعضای هیئت ­علمی، منجر به افزایش افسردگی شغلی در آن‌ها می‌­شود. این ارتباط در دو بُعد تعارض با مرئوس و تعارض با هم­ردیفان نیز دیده شد، ولی در بُعد تعارض با مدیر مشاهده نشد.

به گفته مهدی بگلری، کارشناسی ارشد مدیریت خدمات بهداشتی درمانی شعبه بین‌الملل دانشگاه علوم پزشکی همدان و همکاران وی در این پژوهش «با توجه به تعیین وضعیت تعارض سازمانی در دانشکده­‌ها و افسردگی اعضای هیئت­ علمی، پیشنهاد می‌­شود مدیران ارشد سازمان، بر ارتقای وضعیت موجود، تأکید و تمرکز بیشتری کنند و در برنامه­‌های راهبردی دانشکده و دانشگاه، به مدیریت تعارض در سازمان، توجه بیشتری کنند. همچنین برای بهبود وضعیت مدیریت تعارض، لازم است دوره‌­های آموزشی مرتبط برای مدیران برگزار شود و ارزیابی آن‌ها بر مبنای اجرای آموخته‌­های فوق باشد».

بگلری و همکارانش می‌افزایند: «به‌علاوه برای بهبود وضعیت عملکرد، باید به ایجاد تفکر ارزیابی متوازنِ سازمان در مدیران ارشد و توسعه زیرساخت­های لازم، توجه شود. با توجه به تأثیر مثبت و مستقیم تعارض سازمانی بر افسردگی هیئت­علمی، باید بر عوامل مختلف ایجاد تعارض در دانشگاه‌ها تمرکز کرد و برای رفع تعارض‌­ها و بهبود شرایط کوشید. همچنین لازم است با ایجاد تعارض مثبت در سازمان، بر کنترل عوارض ناشی از افسردگی بر ارتباطات بین هم­ردیفان و مرئوسان تأثیر گذاشت».

این یافته‌ها در قالب مقاله‌ای علمی پژوهشی در مجله «ارگونومی» وابسته به انجمن ارگونومی و مهندسی عوامل انسانی ایران به چاپ رسیده است.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *