معنویت درک واقع بینانه از زندگی و موجب رستگاری است



استاد دانشگاه فردوسی مشهد معنویت را رها شدن از سبکی تحمل ناپذیر زندگی سطحی و دست یافتن به درک درست و واقعی از جهان هستی توصیف و خاطرنشان کرد: معنویت درک واقع بینانه از زندگی و موجب رستگاری است.

به گزارش ایسنا، ناصر مهدوی در “نخستین درس‌گفتار اخلاق” که در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد، با بیان اینکه ما تنها به اندازه ظرفیت ذهنمان با مفاهیم و پدیده‌ها از جمله مفهوم معنویت آشنا می‌شویم، اظهار کرد: ویژگی‌های مفاهیم ذره ذره آشکار شده و این که ما فرض کنیم همه زوایای یک حقیقت را دانسته‌ایم نوعی رئالیسم خام است.

وی در همین زمینه به درگیری مستمر ذهن و عین و سیال بودن معرفت اشاره کرد و گفت: تنها از طریق درگیری بین ذهن و عین است که اندکی از حقیقت آشکار می‌شود.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد با اشاره به اینکه هر آنچه به زندگی انسان معنا می‌بخشد ‌امر متعالی نیست، ‌ گفت: پول و جاه و مقام از بین ‌می‌رود و انسان را دچار حسرت می‌کند؛ آن زمان که انسان نسبت به رشد و کمال خود حساس می‌شود، معنویت آغاز شده است.

مهدوی سپس به برخی ویژگی‌های افراد غیر معنوی اشاره و تشریح کرد: ویژگی اصلی این افراد داشتن عطش برای کام‌جویی از لذایذ ظاهری و دنیوی است؛ آنجا که “خواستن” و “داشتن” جای پرداختن به نیازهای واقعی را می‌گیرد.

وی افزود: در چنین حالتی ماهیت زندگی به دست آوردن‌ها و از دست دادن‌های مکرر است که انسان را دچار ملال می‌کند.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد توضیح داد: این افراد به جای آنکه بگویند فلان چیز خوب یا بد است، ‌ تنها به جالب بودن یا خاصیت سرگرم کنندگی پدیده‌ها توجه دارند. این‌ها به جای بودن به داشتن اهمیت می‌دهند و پشت یک ماسک پنهان شده‌اند.

مهدوی پا گذاشتن به عرصه معنویت را همراه با برپا شدن یک غوغا در وجود انسان توصیف کرد و گفت: از نقطه نظر مولانا این نقطه از زندگی انسان آغاز سعادت، ‌ رستگاری، رهایی و نیز موهبت خداوند است.

وی با تصریح اینکه برخی با رسیدن به این نقطه به جنون و دیوانگی دچار می‌شوند، خاطرنشان کرد: انسان در این‌جاست که به بی‌قرار بودن عالم پی می‌برد و می‌کوشد تا از این فضای ملال‌آور و تکراری بیرون بیاید.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد با اعلام این که اولین اتفاق برای انسان معنوی در ذهن رقم می‌خورد، ‌ تاکید کرد: در این نقطه جهش، انسان به قید و بندهایی برای خود معتقد شده و به سطح بالاتری از زندگی دست می‌یابد. چنین انسانی به فقر و بی عدالتی حساس است، اما این که برای انسانی دیگر به صرف داشتن جاه و مقام، ‌ ارزش قائل شود، معنا ندارد.

مهدوی معنویت را نوعی بیداری و درک واقعی از جهان دانست و گفت: انسان معنوی در عین حال که به فانی بودن جهان پی برده است، نسبت درستی با آن برقرار می‌کند.

وی سپس به ویژگی‌های افراد معنوی پرداخت و گفت: ویژگی اصلی این افراد، داشتن تعلقات کمتر و وارستگی رفتاری است؛ چرا که بسیاری از رنج‌ها از تعلقات ما ناشی می‌شود.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد افزود: انسان در این سطح زندگی را رازآلود می‌بیند، گویی همواره در سطح سوم با حقیقت کلی زندگی در ارتباط بوده و جلوه‌های زندگی جزء خوشی‌های او است. او به نوعی می‌تواند در موسیقی، فیلم دیدن، کتاب خواندن، طبیعت و … غوطه‌ور شود، بدون آن که نسبت به آن‌ها احساس تعلق داشته باشد.

مهدوی در همین زمینه به نقل قولی از داستایوفسکی اشاره کرد و گفت: زیبایی نقطه جنگ بین ابلیس و خداوند است و میدان این جنگ، قلب آدمی است. این جهان نیست که باید عوض شود، بلکه نگاه وسوسه‌گونه به زیبایی است که باید به نگاه متعالی به آن تغییر یابد.

وی تاکید کرد: چنین انسان‌هایی هستی را پایان‌پذیر، اما انسان را یک موجود پایان ناپذیر می‌دانند. این معنا به نوعی به امکان تناسخ (samsara) نزدیک می‌شود.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد ادامه داد: حداقل کاری که معنویت با انسان می‌کند، پایبندی به چارچوب‌های اخلاقی است. در چنین حالتی انسان پا بر سر خواهش‌های غلط می‌گذارد و سعی دارد بر تاریکی درونی غلبه کند، در این‌جاست که نوعی زلالی و لطافت روح در او ایجاد می‌شود.

مهدوی افزود: یک معنای این عالم وحدتی است که کثرت را در بر گرفته است.

استاد دانشگاه فردوسی مشهد در پایان خاطرنشان کرد: معنویت یعنی بودن و به دنبال کارهای خوب رفتن؛ دینی که فقط فرامین و گزاره باشد، اخلاق تولید نمی‌کند.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *