‌راهکار رسیدن به قدرت رقابت بالا در کارخانه‌ها



مزیت رقابتی، یکی از مهم‌ترین مفاهیم اقتصادی است که بایستی در بنگاه‌ها موردتوجه قرار گیرد. یکی از محققین ایرانی به بررسی این مفهوم در صنایع کارخانه‌­ای کشور پرداخته است.

به ‌گزارش ‌ایسنا، در سال­های اخیر “مزیت رقابتی”در مرکز بحث راهبردهای رقابتی قرار گرفته اما تعریف دقیقی از آن ارائه نشده است.  ازیک‌طرف، مزیت رقابتی به معنای بازده بیش‌ازحد معمول تلقی شده و از طرف دیگر مزیت رقابتی به عملکرد بازار سرمایه و انتظارات مرتبط شده است. اما رایج­ترین تعریف مزیت رقابتی، رقابت خلق ارزش است؛ یعنی هر آنچه موجب شود درآمد بیش از هزینه افزایش یابد.

دانشمندان علوم اقتصادی و مدیریت معتقدند مزیت رقابتی ارزش­های ارائه­شده بنگاه به مشتریان است، به‌نحوی‌که این ارزش­ها از هزینه­های مشتری بالاتر باشند. بدین ترتیب، مزیت رقابتی به معنای تشدید فضای رقابتی بازار است. موانع کم‌تر ورود یا تعداد بیش­تر بنگاه ممکن است موجب مزیت بیش­تر در رقابت با بنگاه­های خارجی شود. در این چهارچوب مزیت رقابتی شامل مواردی است که یک بنگاه می‌تواند انجام دهد، اما بنگاه­های دیگر قادر به انجام آن‌ها نیستند که خود موجب تقاضای بیش­تر  یا هزینه کم­تر برای آن بنگاه می­شود.

اهمیت این مفهوم، موجب شده است که محققی از دانشگاه مازندران به بررسی عوامل مؤثر بر مزیت رقابتی صنایع کارخانه­ای در کشور ما بپردازد.

در این مطالعه، آخرین ریزداده­های تجارت خارجی و ویژگی­های خاص صنعتی صنایع کارخانه­ای ایران طی دوره زمانی  ۱۳۸۹- ۱۳۸۱در سطح تجمیع چهار رقمی طبقه­بندیISIC  پالایش و پردازش شده است.

برای اندازه­گیری مزیت رقابتی از روش سهم پایدار بازار استفاده شده است و سپس در چهارچوب ادبیات نظری و تجربی مربوطه، عوامل تعیین کننده مزیت رقابتی، شناسایی و برآورد شده‌اند.

براساس نتایج به­دست­آمده در این تحقیق، تمایز محصول و صرفه­های ناشی از مقیاس و دولت، از عوامل تعیین­کننده مزیت رقابتی صنایع کارخانه­ای ایران به شمار می‌روند.

همچنین، با توجه به نتایج این پژوهش، سرمایه انسانی و بهره­وری، عوامل تولید دارای اثر غیرمعنادار بر مزیت رقابتی صنایع کارخانه­ای ایران هستند و بر این اساس به نظر می­رسد نیروی انسانی دارای مدرک تحصیلات تکمیلی نتوانسته است موجب بهبود مزیت رقابتی بخش صنعت ایران شود.

در این خصوص، دکتر سعید راسخی، استاد اقتصاد دانشگاه مازندران و مجری این پژوهش آورده است: «با توجه به این‌که شرط بقا در بازارهای رقابتی، داشتن مزیت رقابتی است و ازآنجاکه براساس نتایج مطالعه حاضر، تمایز محصول، صرفه­های ناشی از مقیاس و حمایت دولت از عوامل مؤثر در مزیت رقابتی صنایع کارخانه­ای ایران محسوب می­شوند، پیشنهاد می­شود در برنامه­ریزی های بخش صنعت به این عوامل توجه جدی شود».

این محقق در ادامه می‌افزاید: «همچنین، سیاست­گذاری‌های تجارت خارجی کشور، از توجه صرف به مزیت نسبی باید به دیدگاهی پویاتر یعنی مزیت رقابتی حرکت کنند، چون نمی­توان با تأکید صرف بر منابع طبیعی و مزیت­های نسبی در بازارهای بین­المللی موفق بود».

در چهارچوب نتایج این تحقیق، توجه به تنوع‌بخشی محصولات صادراتی به همراه صرفه­های ناشی از مقیاس، انتخاب، و حمایت درست و حساب­شده صنایع اهمیت بسیاری دارد. به گفته دکتر راسخی: «درمجموع، برای بهبود جایگاه رقابت در تجارت جهانی باید به دو عامل کلیدی توجه کرد که عبارت­اند از: توسعه ظرفیت­های تولید و نوآوری ملی و دوم بهره­بردن از پیشرفت­های جهانی در عرصه فناوری».

این استاد دانشگاه مازندران، یافته‌های پژوهش خود را به‌صورت مقاله‌ای علمی پژوهشی در نشریه «اقتصاد و تجارت نوین» متعلق به پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به چاپ رسانده است.

این پژوهشگاه، مؤسسه‌ای پژوهشی است که به‌طور عمده وظیفه تحقیق در علوم انسانی (ادبیات، تاریخ، فلسفه و علوم حکمی، ادیان و معارف دینی، عرفان، زبان‌شناسی، علوم اجتماعی، اقتصاد تطبیقی، علوم سیاسی و …) و همچنین  مطالعه فرهنگ‌های مختلف بشری را به عهده دارد.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *